Ναταλία Δραγούμη:«Ο άνδρας μου είναι καλύτερος γονιός από εμένα»

Image Post
Ναταλία Δραγούμη:«Ο άνδρας μου είναι καλύτερος γονιός από εμένα»

natalia-dragoumhΜε εκπλήσσει η συνέπειά της. Στις 8 ακριβώς βρίσκεται στο προκαθορισμένο ραντεβού μας παρά το τρέξιμο για τις πρόβες της παράστασης «Το Μήλο» και τις ατέλειωτες οικογενειακές υποχρεώσεις της. Σε λίγο με εκπλήσσουν σε εκείνη κι άλλα πράγματα, όπως η ειλικρίνεια και η ταπεινότητά της, χαρακτηριστικά που σπανίως αναγνωρίζεις στα πρόσωπα των εγχώριων σταρ...

- Θα ήθελα να ξεκινήσουμε από την ταινία «Ματζουράνα» της Oλγας Μαλέα, όπου υποδύεσαι μια γυναίκα που εγκαταλείπει την καριέρα της για να μεγαλώσει την κόρη της, την οποία ωστόσο καταστρέφει από υπερβολικό ενδιαφέρον. Πόσο γνώριμο είναι αυτό το μοντέλο μητέρας;
Η αλήθεια είναι ότι η συγκεκριμένη μάνα δεν διαφέρει σε πολλά από μια σύγχρονη μητέρα που ζει στην Αθήνα της κρίσης με τα προβλήματά της. Διαβάζοντας το σενάριο, αντιλήφθηκα λάθη μου τα οποία δεν τα συνειδητοποιούσα τη στιγμή που τα έκανα. Οι περισσότερες μαμάδες δεν αντιλαμβανόμαστε ότι η πραγματικότητά μας είναι γεμάτη από μικρά λαθάκια όπως η χαρακτηριστική φράση που απευθύνουμε συχνά στα παιδιά μας: «Μπορείς ακόμη καλύτερα».

- Η ηρωίδα είναι μια γυναίκα μοντέρνα, μορφωμένη, με έναν καλό σύζυγο και μια άνετη ζωή. Με λίγα λόγια, μια γυναίκα χωρίς απωθημένα. Γιατί καταπιέζει το παιδί της;
Αθελά της - και γι' αυτόν ακριβώς τον λόγο αυτή η ταινία είναι για μένα τρομερή. Επειδή μέσα της αντικρίζουμε τον εαυτό μας ως μάνες.

- Εσύ πιάνεις τον εαυτό σου να καταπιέζει τα παιδιά;
Φυσικά και τον πιάνω. Αυτή η ταινία με δίδαξε ότι πολλές φορές δεν αφουγκραζόμαστε τα παιδιά ή δεν τους αφήνουμε χώρο να εκφραστούν, με αποτέλεσμα να κλείνονται στον εαυτό τους και να μη μας εκθέτουν το όποιο πρόβλημά τους.

- Υπήρξες το παιδί γνωστής οικογένειας των Αθηνών. Συνήθως αυτού του τύπου οι οικογένειες περνούν στα παιδιά τους κάποιου είδους καταπίεση. Αισθάνθηκες ποτέ καταπιεσμένη από τη σκέψη «πρέπει να σταθώ αντάξια του ονόματός μου»;
Καθόλου, κι αυτό ήταν κατόρθωμα του πατέρα μου, του μουσικολόγου σε μια οικογένεια πολιτικών. Ο πατέρας μου ήταν ο επαναστάτης, υπό την έννοια ότι το μεγάλο του πάθος για τη μουσική τον έβγαλε από τον δρόμο των προαποφασισμένων από τον παππού σπουδών του στα Νομικά. Εκανε αυτό που ήθελε να κάνει και δεν συμβάδισε ποτέ με τους τύπους και τα «πρέπει». Ετσι, κατάφερε να μου δώσει μια παιδεία εμποτισμένη με απόλυτη ελευθερία. Ποτέ δεν μου είπε «πρόσεξε πώς τρως». Αν ήθελα να φάω με τα πόδια πάνω στο τραπέζι, θα το έκανα. Ωστόσο η καταπίεση που βίωσε εκείνος ως παιδί -παρότι αγαπούσε και εκτιμούσε τους γονείς του-, λόγω των τύπων που έπρεπε να κρατά, δεν ήθελε με κανέναν τρόπο να βρει τη συνέχειά της στα δικά του παιδιά. Και το πέτυχε.

- Η σημερινή σου εικόνα παραπέμπει σε εκείνη ενός ατίθασου παιδιού...
Οταν ήμουν μικρή, ήμουν ζωηρή, ατίθαση, ασυμβίβαστη και παθιασμένη με άκρως επικίνδυνα πράγματα...

- Οπως;
Ανέβαινα σε μηχανές φίλων μου, πηγαίναμε στη Συγγρού, τρέχαμε με 200 κι εγώ τους έλεγα «τρέξε κι άλλο, κι άλλο, κι άλλο». Μόνο που σ' το λέω ανατριχιάζω και πιστεύω πως είμαι ζωντανή από τύχη. Επίσης, έλεγα ψέματα ότι θα κοιμηθώ σε κάποια φίλη και πήγαινα στην «Αυτοκίνηση», ενώ τα καλοκαίρια στην Πάτμο όταν είχα κέφι για παιχνίδι πηδούσα από ταράτσα σε ταράτσα! Ωστόσο όσο περίεργο κι αν ακουστεί, είχα πάντα μέσα μου ένα όριο, ένα σταμάτημα και μια σωστή κρίση.

- Θα σε τρόμαζε η κόρη σου να γίνει μια μικρή Ναταλία;
Σαφώς. Αυτά τα επικίνδυνα θα ήθελα να μην τα κάνουν τα παιδιά μου. Από κει και ύστερα, τους έχω πει ότι τα έκανα. Ξέρουν ότι η μαμά τους ήταν άτακτη μικρή...

- Ο μπαμπάς τους πώς ήταν μικρός;
Ησυχο παιδί και πολύ πιο εσωστρεφές από εμένα.

- Τι ρόλο παίζει ο πατέρας στον κόσμο ενός παιδιού;
Τεράστιο και προσωπικά νιώθω πάρα πολύ τυχερή που χάρισα στα παιδιά μου αυτόν τον πατέρα. Εκτός του ότι τον ερωτεύτηκα πολύ, αποφάσισα να κάνω μαζί του παιδιά όταν είδα τον τρόπο με τον οποίο συμπεριφερόταν στο δικό του παιδί.

- Είναι καλύτερος γονιός από εσένα;
Νομίζω πως ναι, γι' αυτό και τον συμβουλεύομαι συνεχώς και για τα πάντα...

- Είσαι νευρικός άνθρωπος;
Στο σπίτι, ναι. Στη δουλειά, καθόλου. Πολλές φορές, ίσως από την κούραση της δουλειάς, νευριάζω πιο πολύ απ' όσο πρέπει για ασήμαντα πράγματα και φωνάζω πολύ.

- Και μετά ζητάς συγγνώμη;
Ναι, και πέραν της συγγνώμης, κάνω συνέχεια αυτοκριτική για το πώς μεγαλώνω τα παιδιά μου. Πιστεύω ότι σε γενικές γραμμές κάνω μια καλή προσπάθεια ως μαμά.

- Τι κάνει έναν γάμο να κρατήσει τόσα πολλά χρόνια;
Δεν ξέρω. Μάλλον η σωστή επιλογή - και σ' αυτή στάθηκα τυχερή. Πιστεύω, επίσης, ότι το «για πάντα» δεν είναι θέμα τύχης αλλά επιλογής και πως υπάρχει πάντα τρόπος να τροφοδοτείς την αγάπη σου και τον έρωτά σου για τον άλλον. Πειρασμοί υπάρχουν και για τον άνδρα και για τη γυναίκα. Το αν θα τους επιτρέψεις, όμως, να εισβάλουν στη ζωή σου είναι καθαρά θέμα επιλογής.

- Είσαι μια γυναίκα που δουλεύει πολύ. Εάν τα παιδιά σου σού ζητούσαν να σταματήσεις τη δουλειά, θα το έκανες;
άν με ρωτούσες πριν από δύο χρόνια, θα σου έλεγα «όχι». Τώρα που έχω κάνει κάποια πράγματα και έτσι όπως έχει η κατάσταση στην Αθήνα, αν μου έλεγε ο άνδρας μου να τα παρατήσω και να πάμε να ζήσουμε κάπου άλλου, δεν θα μου φαινόταν τόσο εξωπραγματικό αρκεί να είχα κάτι να κάνω...

- Να καλλιεργείς ντομάτες...
Δεν είμαι τύπος που ικανοποιείται με την τσάπα και το χώμα. Θα μου άρεσε, για παράδειγμα, να πάμε σ' ένα νησί όπως η Κέρκυρα, η Κρήτη, η Σύρος ή η Νάξος και να διαχειριστώ ένα εστιατόριο. Τα δύο τελευταία χρόνια, κάθε φορά που βγαίνουμε εκτός Αθηνών, ζηλεύω τον τρόπο ζωής των ανθρώπων. Τα πράγματα εδώ έχουν αγριέψει πολύ...

- Γιατί αγρίεψαν τόσο;
Γιατί ως λαός έχουμε κάποια ελαττώματα και τώρα που το ηφαίστειο εξερράγη λόγω κρίσης, αυτά τα ελαττώματα βγήκαν στην επιφάνεια μετουσιωμένα σε λάβα. Από την άλλη, πολύ δύσκολα θα πήγαινα να ζήσω στο εξωτερικό. Τον θες τον Ελληνα για παρέα σου γιατί έχει και πολλά προτερήματα.

- Ψυχανάλυση γιατί έκανες;
Επειδή μεγάλωσα σε μια οικογένεια όπου έκαναν όλοι ψυχανάλυση. Ετσι, για μένα η ψυχανάλυση ήταν η εύκολη λύση όταν ένιωσα μέσα μου κάτι να με τρώει. Εκανα οκτώ χρόνια και με βοήθησε πολύ. Σήμερα, δεν θα μπορούσα να κάνω. Οταν έχεις παιδιά, δουλειά και οικογένεια δεν προλαβαίνεις να χαϊδευτείς όπως στα 25 σου αλλά ούτε και να χαϊδέψεις τα όποια ψυχολογικά σου αδιέξοδα. Δεν έχω πλέον την πολυτέλεια χρόνου να έχω προβλήματα ή να πω ότι δεν είμαι καλά. Γι' αυτό κι όποτε αισθάνομαι «κάπως», δίνω στον εαυτό μου ένα νοερό χαστούκι, συνέρχομαι και προχωράω μπροστά...

- Σήμερα και βολεϊμπολίστρια;
Ημουν βολεϊμπολίστρια κι όταν έχω χρόνο κάνω γυμναστική. Η βασική μου γυμναστική είναι να παίζω μπιτς βόλεϊ στο ΟΑΚΑ (indoor beach volley), το μοναδικό κλειστό γήπεδο μπιτς βόλεϊ στην Ελλάδα, και επίσης παίζω και στην ομάδα του Χαλανδρίου.

- Δραστηριοποιείσαι, επίσης, και στον χώρο της εστίασης με το Μέλι-Γάλα, μια επιχείρηση που τροφοδοτεί τις καντίνες ιδιωτικών σχολείων και πανεπιστημίων...
Με ενδιαφέρουν πάρα πολύ τα θέματα διατροφής και γενικότερα ό,τι έχει να κάνει με το φαγητό. Μου αρέσει να μαγειρεύω, να βλέπω εκπομπές μαγειρικής, να διαβάζω κριτικές εστιατορίων και να δοκιμάζω περίεργες γεύσεις.

- Οπως... ποντίκι;
Ναι. Ημουν στην Γκάνα της Αφρικής όταν χωρίς να το ξέρω έφαγα κιμά ποντικού! Και ήταν πολύ νόστιμο.

- Θα παρουσίαζες εκπομπή μαγειρικής;
Φυσικά και θα παρουσίαζα.

Διαβάστε επίσης

πηγή